Het Fietspad
20 september 2015
Fietspaden in den Verre
Cordoba
Carril en bicicleta
Een fiets, wit getekend op verschoten rood afsfalt.
"Een fietspad", schreeuwen we elkaar blij aankijkend. De mensen om ons heen kijken ons bevreemd aan. De blijdschap is van korte duur. Na het stoplicht, geen witte fietsen meer, geen rood asfalt of iets dat lijkt op een fietspad. Wat is nu de bedoeling: op de stoep, tussen de auto's, beide?
De laatste paar "etappes" door Frankrijk zijn we gewend geraakt aan fietspaden. Kleine stroken asfalt, onderbroken door putdeksles, gaten, boomwortels of kraters, alwaar wij, cyclisten, ons overheen bewegen. Soms worden qe verrast door prachtig glad asfalt, we genieten ervan zolang het kan.
Zonder heel chauvinistisch te willen zijn: Nederland heeft de beste fietspaden. Een jonge duitse cyclist raakte er niet over uitgepraat toen hij hoorde dat we Hollanders waren.
De inspanningen van andere landen moedig ik aan. De meesten hebben stap 0.a al genomen: het besef dat er meer is dan gemotoriseerd verkeer en voetgangers. Een fietspad aanwijzen (varierend van aanwijzen tot echt aanleggen) is echter niet genoeg.
Hoe integreer je alle verkeerstromen zodat iedere weggebruiker veilig, snel en efficient zijn bestemming bereikt? Volgens mij is dat het nederlandse uitgangspunt.
Ik ben ontzettend blij, trots en vol ontzag als ik denk aan al die verkeersplanologen, wegenboiwers, de fietsersbond, de ANWB, gemeenten, provincies en iedereen die ik vergeet te noemen!
Zo'n geweldig fietsnetwerk in zo'n klein en druk land.
Chapeau, hulde en driewerf Hoera.
Ps de bewegwijzering is een apart verhaal waar ik zeker op terugkom
Cordoba
Carril en bicicleta
Een fiets, wit getekend op verschoten rood afsfalt.
"Een fietspad", schreeuwen we elkaar blij aankijkend. De mensen om ons heen kijken ons bevreemd aan. De blijdschap is van korte duur. Na het stoplicht, geen witte fietsen meer, geen rood asfalt of iets dat lijkt op een fietspad. Wat is nu de bedoeling: op de stoep, tussen de auto's, beide?
De laatste paar "etappes" door Frankrijk zijn we gewend geraakt aan fietspaden. Kleine stroken asfalt, onderbroken door putdeksles, gaten, boomwortels of kraters, alwaar wij, cyclisten, ons overheen bewegen. Soms worden qe verrast door prachtig glad asfalt, we genieten ervan zolang het kan.
Zonder heel chauvinistisch te willen zijn: Nederland heeft de beste fietspaden. Een jonge duitse cyclist raakte er niet over uitgepraat toen hij hoorde dat we Hollanders waren.
De inspanningen van andere landen moedig ik aan. De meesten hebben stap 0.a al genomen: het besef dat er meer is dan gemotoriseerd verkeer en voetgangers. Een fietspad aanwijzen (varierend van aanwijzen tot echt aanleggen) is echter niet genoeg.
Hoe integreer je alle verkeerstromen zodat iedere weggebruiker veilig, snel en efficient zijn bestemming bereikt? Volgens mij is dat het nederlandse uitgangspunt.
Ik ben ontzettend blij, trots en vol ontzag als ik denk aan al die verkeersplanologen, wegenboiwers, de fietsersbond, de ANWB, gemeenten, provincies en iedereen die ik vergeet te noemen!
Zo'n geweldig fietsnetwerk in zo'n klein en druk land.
Chapeau, hulde en driewerf Hoera.
Ps de bewegwijzering is een apart verhaal waar ik zeker op terugkom
Jullie verslagen lees ik met veel plezier, maar om nu elk verslag met een advertentie voor een uitvaartverzekering te eindigen is voor een 65 plusser een hele opgaaf.